drewniany
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] drewniany (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) wykonany z drewna
- (1.2) o dźwięku: pochodzący od przedmiotu z drewna
- (1.3) o ludzkim głosie: drętwy, oschły, nieprzyjemny, bez wyrazu
- (1.4) o częściach ciała: sztywny, drętwy, niezgrabny
- (1.5) o człowieku, sztuce lub wyrażaniu emocji: bezbarwny, zimny, obojętny
odmiana: drewnian|y, ~a, ~e, ~i, ~e; stopień wyższy: bardziej drewniany przykłady:
- (1.1) W okolicy jest mnóstwo drewnianych kapliczek.
- (1.2) Drewniane brzmienie instrumentów perkusyjnych kojarzy mi się z dziką dżunglą.
- (1.3) Przez pięć lat musiałem znosić jej drewniany głos!
- (1.4) Jego drewniane dłonie nie nadawały się do takich drobiazgów.
- (1.5) Na drewnianej twarzy dozorczyni nigdy nie gościł uśmiech.
składnia:
kolokacje: (1.1) drewniane naczynie/łyżka/figurka/schody/okiennice/panele, ~ płot/dom, drewniana posadzka/poręcz; (1.2) ~ dźwięk/odgłos, drewniane brzmienie/stukot; (1.3) ~ głos/śmiech/ton; (1.4) drewniane palce/dłonie/nogi; (1.5) ~ człowiek/wiersz, drewniana twarz/dusza/wypowiedź
synonimy: (1.3) głuchy, pusty, szorstki
antonimy: (1.1) metalowy, szklany, papierowy, plastikowy; (1.2) metaliczny, ostry; (1.3) dźwięczny; (1.4) zręczny, zgrabny; (1.5) ciepły, czuły
wyrazy pokrewne: zob. → drewno
związki frazeologiczne: instrument drewniany
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
