cząber

cząber (język polski)

cząber (1.1)

cząber (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈʧ̑ɔ̃mbɛr], AS: [čõmber], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. botanika Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków; zob. zobacz też cząber w Wikipedii

(1.2) kulin. kulinaria przyprawa z cząbru ogrodowego

(1.3) starop. staropolski zob. zobacz: comber (mięso z części grzbietowej)

(1.4) reg. regionalizm, regionalny zob. zobacz: babski comber

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cząber	cząbry
dopełniacz	cząbru/cząbra	cząbrów
celownik	cząbrowi	cząbrom
biernik	cząber	cząbry
narzędnik	cząbrem	cząbrami
miejscownik	cząbrze	cząbrach
wołacz	cząbrze	cząbry

(1.2)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	cząber
dopełniacz	cząbru/cząbra
celownik	cząbrowi
biernik	cząber
narzędnik	cząbrem
miejscownik	cząbrze
wołacz	cząbrze

przykłady:

(1.2) Cząber bez wątpienia jest jedną z bardziej przydatnych w kuchni przypraw.

składnia:

kolokacje:

(1.1) cząber ogrodowy • cząber górski

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.4) przym. przymiotnik cząbrowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

(1.2) zobacz też: czubrica

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) savory
• holenderski: (1.1-2) bonenkruid n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1-2) Bohnenkraut n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.2-2) θρούμπι n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1-2) borsikafű
• włoski: (1.1-2) santoreggia f rodzaj żeński

źródła: