wyrób

wyrób (język polski)

wyroby (1.1) cukiernicze

wymowa:

IPA: [ˈvɨrup], AS: [vyrup], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji

(1.2) wyrabianie

czasownik przechodni

(2.1) 2 os. osoba, lp liczba pojedyncza, trybu rozkazującego → wyrobić

odmiana:

przykłady:

(1.1) Nie przepadam za wyrobami z korka. Są mało estetyczne.

(1.2) Sąsiadka trudni się wyrobem ozdobnych kopert.

składnia:

(1.1) ~ cukierniczy, domowy ~, ~ fabryczny, ~ tytoniowy, ~ włókienniczy

(1.2) ~ wędlin, ~ biżuterii

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik wyrabiać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) product; (1.2) production
• francuski: (1.1) produit m rodzaj męski, article m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) artículo m rodzaj męski, producto m rodzaj męski; (1.2) fabricación f rodzaj żeński, producción f rodzaj żeński, elaboración f rodzaj żeński, creación f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Erzeugnis n rodzaj nijaki, Produkt n rodzaj nijaki; (1.2) Herstellung f rodzaj żeński, Erzeugung f rodzaj żeński, Produktion f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) προϊόν n rodzaj nijaki, είδος n rodzaj nijaki; (1.2) κατασκευή f rodzaj żeński, παραγωγή f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) изделие n rodzaj nijaki, продукт m rodzaj męski; (1.2) продукция f rodzaj żeński, производство n rodzaj nijaki, изготовление n rodzaj nijaki, выделка f rodzaj żeński

źródła: