blondynka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

blondynka (język polski)[edytuj]

blondynka (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[blɔ̃nˈdɨ̃nka], AS[blõndnka], zjawiska fonetyczne: nazal. -nk-  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie
(1.2) pot. , środ.  pałka policyjna
(1.3) pot. , grub.  mało inteligentna kobieta
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Moja dziewczyna jest naturalną blondynką.
(1.2) Na komendzie oberwałem blondynką od jakiegoś psa.
składnia:
kolokacje:
(1.1) naturalna / tleniona blondynka • być / stać się blondynką
(1.2) dostać / oberwać blondynką
(1.3) zachowywać się jak blondynka • nie bądź blondynką
synonimy:
(1.1) pot.  blondyna, blondi
antonimy:
(1.1) brunetka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  blondi f , blond m , blondas m , blondynek m , blondasek m 
zdrobn.  blondyneczka f 
zgrub.  blondyna f 
forma męska blondyn
przym.  blond
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: