blondynka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

blondynka (język polski)[edytuj]

blondynka (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[blɔ̃nˈdɨ̃nka], AS[blõndnka], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie
(1.2) pot., środ. pałka policyjna
(1.3) pot., grub. mało inteligentna kobieta
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Moja dziewczyna jest naturalną blondynką.
(1.2) Na komendzie oberwałem blondynką od jakiegoś psa.
składnia:
kolokacje:
(1.1) naturalna / tleniona blondynka • być / stać się blondynką
(1.2) dostać / oberwać blondynką
(1.3) zachowywać się jak blondynka • nie bądź blondynką
synonimy:
(1.1) pot. blondyna, blondi
antonimy:
(1.1) brunetka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. blondi f, blond m, blondas m, blondynek m, blondasek m
zdrobn. blondyneczka f
zgrub. blondyna f
forma męska blondyn
przym. blond
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: