blondyn
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
blondyn (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik blondyn blondyni dopełniacz blondyna blondynów celownik blondynowi blondynom biernik blondyna blondynów narzędnik blondynem blondynami miejscownik blondynie blondynach wołacz blondynie blondyni
- przykłady:
- (1.1) Kim jest ten przystojny blondyn?
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) blond, blonde
- arabski: (1.1) أشقر
- czeski: (1.1) blonďák
- esperanto: (1.1) blondulo
- hiszpański: (1.1) rubio m
- interlingua: (1.1) blonde
- polski język migowy:
(w zapisie )
- słowacki: (1.1) blondín
- włoski: (1.1) biondo m
- źródła:
