biurko

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] biurko (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rodzaj mebla służącego do pisania

odmiana: lp liczba pojedyncza biur|ko, ~ka, ~ku, ~ko, ~kiem, ~ku, ~ko; lm liczba mnoga ~ka, ~ek, ~kom, ~ka, ~kami, ~kach, ~ka przykłady:

(1.1) Kompozytor siadł przy biurku i zaczął tworzyć.

składnia:
kolokacje: siedzieć przy biurku, za biurkiem
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik biuro; przym. przymiotnik biurkowy
związki frazeologiczne:
etymologia: zdrobn. zdrobniale pol. polski biuro
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) desk
• francuski: (1.1) bureau m rodzaj męski
• gruziński: (1.1) საწერი მაგიდა
• interlingua: (1.1) bureau, scriptorio
• islandzki: (1.1) borð n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 机
• jidysz: (1.1) שרײַבטיש m rodzaj męski
• koreański: (1.1) 책상
• niemiecki: (1.1) Schreibtisch m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) письменный стол m rodzaj męski
• slovio: (1.1) stol
• suahili: (1.1) dawati