bambus

bambus (język polski)

bambus (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbãmbus], AS: [bãmbus], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. botanika Bambusa wieloletnia roślina o drewniejących łodygach

(1.2) pogard. pogardliwie osoba rasy żółtej bądź czarnej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bambus	bambusy
dopełniacz	bambusu/bambusa	bambusów
celownik	bambusowi	bambusom
biernik	bambus	bambusy
narzędnik	bambusem	bambusami
miejscownik	bambusie	bambusach
wołacz	bambusie	bambusy

(1.2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bambus	bambusy
dopełniacz	bambusa	bambusów
celownik	bambusowi	bambusom
biernik	bambusa	bambusów
narzędnik	bambusem	bambusami
miejscownik	bambusie	bambusach
wołacz	bambusie	bambusy

przykłady:

(1.1) Niektóre gatunki bambusu mogą bardzo szybko rosnąć.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) przym. przymiotnik bambusowy

związki frazeologiczne:

(1.1) robić kogoś w bambusa

etymologia:

malaj. malajski bambu

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bamboo
• arabski: (1.1) خيزران
• chiński: (1.1) 竹; pinyin: zhú
• duński: (1.1) bambus w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) bambu
• francuski: (1.1) bambou m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) bambú m rodzaj męski
• ido: (1.1) bambuo
• japoński: (1.1) 竹
• jidysz: (1.1) יאַמש m rodzaj męski (jamsz)
• koreański: (1.1) 대나무 (daenamu)
• niemiecki: (1.1) Bambus m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) μπαμπού n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) бамбук m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) bambu w rodzaj wspólny
• tajski: (1.1) ไม้ไผ่ (mị̂p̄hị̀)
• tamilski: (1.1) மூங்கில் (mūṅkil)
• telugu: (1.1) వెదురు (veduru)
• turecki: (1.1) bambu
• ukraiński: (1.1) бамбук
• węgierski: (1.1) bambusz
• włoski: (1.1) bambù

źródła: