adopcja

adopcja (język polski)

wymowa:

IPA: [aˈdɔpʦ̑ʲja], AS: [adopcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. prawniczy prawne uznanie obcego dziecka za własne; zob. zobacz też adopcja w Wikipedii

(1.2) przygarnięcie zwierzęcia (np. bezdomnego, ze schroniska)

(1.3) praw. prawniczy przyjęcie przez jeden kraj prawa innego kraju

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	adopcja	adopcje
dopełniacz	adopcji	adopcji
celownik	adopcji	adopcjom
biernik	adopcję	adopcje
narzędnik	adopcją	adopcjami
miejscownik	adopcji	adopcjach
wołacz	adopcjo	adopcje

przykłady:

(1.1) Współcześnie w polskim prawie adopcja występuje pod nazwą przysposobienie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) przysposobienie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik adoptować ndk. aspekt niedokonany, zaadoptować dk. aspekt dokonany

przym. przymiotnik adopcyjny

rzecz. rzeczownik adoptowanie

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina adoptio od łac. łacina adoptare - przybrać, przyjąć do rodziny

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) adoption
• arabski: (1.1) تبن
• czeski: (1.1) adopce f rodzaj żeński
• duński: (1.1) adoption w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) adoption
• hiszpański: (1.1) adopción f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) adoptie f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) adoption
• jidysz: (1.1) אַדאָפּטירונג f rodzaj żeński
• litewski: (1.1) adopcija f rodzaj żeński, įvaikinimas m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Adoption f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) adopsjon m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1-2) υιοθεσία f rodzaj żeński; (1.3) υιοθέτηση f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) adopção f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) adoption w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) örökbefogadás
• włoski: (1.1) adozione f rodzaj żeński

źródła: