bezdomny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bezdomny (język polski)[edytuj]

bezdomny (2.1)
wymowa:
IPA[bɛzˈdɔ̃mnɨ], AS[bezdõmny], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma domu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba bezdomna (1.1), nie mająca rodziny lub nie utrzymująca z nią kontaktu
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Bezdomna kobieta siedziała na dworcowej ławce.
(2.1) Zimą przydatne schroniska dla bezdomnych.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bezdomny człowiek / pies / kot
(2.1) schronisko dla bezdomnych
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bezdomność f , dom mrz , domówka f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  bez + domu[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 17.