acumen
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] acumen (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) liter. w poezji barokowej moment przecinania się dwóch różnych metod rozumowania, prowadzący do zaskoczenia i przeżycia estetycznego[1]; zob. też acumen w Wikipedii
odmiana: lp acumen, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie!; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y! przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. acumen - ostrze, wierzchołek; bystrość, dowcip[1]
uwagi: źródła:
- ↑ 1,0 1,1 Słownik terminów literackich, red. Janusz Sławiński, s. 13-14, Wrocław, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2000. ISBN 83-04-04417-X.
[edytuj] acumen (język angielski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) przenikliwość
odmiana: przykłady:
- (1.1) I spoke to her and quickly noticed her acumen. → Rozmawiałem z nią i szybko zauważyłem jej przenikliwość.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
