Ateny

Ateny (język polski)

(1.1) Ateny

wymowa:

wymowa, IPA: [aˈtɛ̃nɨ], AS: [atẽny], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia stolica współczesnej Grecji oraz starożytna polis; zob. zobacz też Ateny w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blp bez liczby pojedynczej;

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Ateny
dopełniacz	Aten
celownik	Atenom
biernik	Ateny
narzędnik	Atenami
miejscownik	Atenach
wołacz	Ateny

przykłady:

(1.1) Od ponad roku mieszkam w Atenach, w mieszkaniu z widokiem na akropol.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mieszkać / żyć / pracować / przebywać / urodzić się w Atenach • przyjeżdżać / przybywać do Aten • zwiedzać Ateny • być mieszkańcem Aten • pochodzić z Aten, społeczeństwo Aten

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ateńczyk m rodzaj męski, atenka f rodzaj żeński, ateneum n rodzaj nijaki, Atena f rodzaj żeński

przym. przymiotnik ateński, panateński, proateński, antyateński

związki frazeologiczne:

sarmackie Ateny • wielkie Ateny

etymologia:

od imienia bogini Ateny

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Athens
• arabski: (1.1) أثينا
• azerski: (1.1) Afina
• białoruski: (1.1) Афіны lm liczba mnoga
• chorwacki: (1.1) Atena
• czeski: (1.1) Athény
• duński: (1.1) Athen
• esperanto: (1.1) Ateno
• estoński: (1.1) Ateena
• fiński: (1.1) Ateena
• francuski: (1.1) Athènes
• hiszpański: (1.1) Atenas f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) Athenas
• islandzki: (1.1) Aþena f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) アテネ
• koreański: (1.1) 아테네 (Atene)
• litewski: (1.1) Atėnai
• łaciński: (1.1) Athenae
• niemiecki: (1.1) Athen n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) Αθήνα f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) Աթենք
• starogrecki: (1.1) Ἀθῆναι f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) Aten
• tajski: (1.1) เอเธนส์
• turecki: (1.1) Atina
• ukraiński: (1.1) Афіни
• węgierski: (1.1) Athén
• włoski: (1.1) Atene f rodzaj żeński
• wysokoislandzki: (1.1) Bryngyðjuborg

źródła: