tragedia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: tragèdiatragédia

tragedia (język polski)[edytuj]

wystawiają tragedię (1.1)
wymowa:
IPA[traˈɡɛdʲja], AS[tragedʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. teatr. dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi; zob. też tragedia w Wikipedii
(1.2) ogromne nieszczęście budzące rozpacz[1]
(1.3) zła sytuacja dotycząca czegoś[2]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Wszystkie działania bohatera tragedii prowadzą go do nieuchronnej klęski.
(1.2) Spotkała go tragediaw wypadku stracił nogę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tragedia antyczna / klasyczna / mieszczańska / romantyczna • wystawiać / wystawić tragedię
(1.2) ludzka tragedia • tragedia życiowa
synonimy:
(1.1) dramat
(1.2) nieszczęście
antonimy:
(1.1) komedia
(1.2) szczęście
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tragiczność ż, tragizm mrz, tragiczka ż, tragik mos
czas. tragizować ndk.
przym. tragediowy, tragiczny
przysł. tragicznie
związki frazeologiczne:
robić tragedię
etymologia:
łac. tragoedia < gr. τραγῳδία (tragōdía) → dosł.koźli śpiew[3] < gr. τράγος + ᾠδή
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2018, ISBN 83–01–19910–4.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło tragedia w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło tragedia w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

tragedia (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) liter. tragedia[1]
(1.2) nieszczęście[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) ezbehar, zorigaitz, zorigaizto
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. tragiko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tragedia (esperanto)[edytuj]

morfologia:
tragedia
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z tragedią jako utworem literackim
(1.2) tragiczny, nieszczęśliwy
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Eŭripido estis tragedia aŭtoro.Eurypides był autorem tragedii.
(1.2) Post la tragedia morto de lia edzino li sin mortigis.Po tragicznej śmierci swojej żony popełnił samobójstwo.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) tragika
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tragedio
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tragedia (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[tra.'xe.ðja]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tragedia
(1.2) nieszczęście, katastrofa
odmiana:
(1.1) lm tragedias
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. trágico
przysł. trágicamente
rzecz. trágico m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. tragoedia < gr. τραγῳδία
uwagi:
źródła:

tragedia (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) tragedia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

tragedia (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/tra.ˈdʒɛ.dja/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teatr. tragedia
(1.2) tragedia, nieszczęście
odmiana:
(1.1-2) lp tragedia; lm tragedie
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) risolversi in tragediaskończyć się tragedią
synonimy:
(1.2) disgrazia, disastro, sciagura, catastrofe, rovina, calamità, lutto, sinistro
antonimy:
(1.1) commedia, farsa, comica
(1.2) fortuna, benedizione
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tragediante m ż, tragedo m, tragico m
przym. tragediabile, tragico
przysł. tragicamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. tragoedia < gr. τραγῳδία
uwagi:
źródła: