wypadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wypadek (język polski)[edytuj]

wypadek (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[vɨˈpadɛk], AS[vypadek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie
(1.2) nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Tamte wypadki opisano w niejednej kronice.
(1.2) We wczorajszym wypadku samochodowym zginęły dwie osoby.
(1.2) W wyniku wypadku samochodowego żona Mariana zginęła na miejscu.
składnia:
kolokacje:
w żadnym wypadku, nieszczęśliwy wypadek, w najlepszym / najgorszym wypadku, wypadek losowy, na wszelki wypadek, kronika wypadków, być świadkiem wypadku, rozwój/bieg wypadków
synonimy:
(1.1) sprawa, sytuacja, incydent, zajście, zdarzenie, epizod, przypadek
(1.2) kolizja, kraksa, zderzenie, nieszczęście, katastrofa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wypadkowa f 
czas.  wypadać
przym.  wypadkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: