Przejdź do zawartości

tragiczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

tragiczny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [traˈɟit͡ʃnɨ], AS: [traǵičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.
podział przy przenoszeniu wyrazu: tragiczny[1]
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

przymiotnik relacyjny

(2.1) liter. teatr. dotyczący tragedii (utworu)
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) tragiczny wypadek • tragiczna historia
(2.1) bohater tragiczny
synonimy:
(1.1) dramatyczny, infernalny, koszmarny, makabryczny, okropny, piekielny, porażający, potworny, przeokropny, przeraźliwy, przerażający, straszliwy, straszny, upiorny, wstrząsający, zatrważający[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tragiczka ż, tragiczność ż, tragedia ż, tragik mos
czas. tragizować ndk.
przysł. tragicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. tragique[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „tragiczny” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.