fortuna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: FortunaFortúna

fortuna (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[fɔrˈtũna], AS[fortũna], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) los, szczególnie ten dobry
(1.2) wielkie bogactwo
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Swoją fortunę odziedziczyłem po dziadku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ślepa fortuna • kusić fortunę • fortuna uśmiecha się do kogoś
(1.2) zrobić / zbić fortunę na czymśzyskać fortunę
synonimy:
(1.1) szczęście, powodzenie, fart
(1.2) bogactwo, majątek
antonimy:
(1.1) pech, niepowodzenie
(1.2) bieda, ubóstwo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fortunat m, fortunatka ż, fortunarz m, Fortunat m, Fortunata ż
zdrobn. fortunka ż
czas. fortunić
przym. fortunny
przysł. fortunnie
związki frazeologiczne:
fortuna kołem się toczyfortuna na jednym kole, a bieda na dwóchfortuna toczy się kołem, kto dziś górą, jutro dołemzob. przysłowia o fortunie
etymologia:
uwagi:
zob. też fortuna (ujednoznacznienie) w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:

fortuna (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[for.ˈtu.na]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fortuna, los
(1.2) powodzenie, szczęście
(1.3) majątek
odmiana:
lm fortunas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. afortunado
przysł. afortunadamente
związki frazeologiczne:
por fortunana szczęścieprobar fortunapróbować szczęścia
etymologia:
łac. Fortūna
uwagi:
źródła:

fortuna (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szczęście, fortuna, szansa, los
(1.2) bogactwo, majątek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) le cambio del fortuna → zmiana losu, odmiana losu • capricios del fortuna → kaprysy losu • le rota del fortuna → koło szczęścia • fortuna cecślepy los • fortuna adverse → zły los • cercar le fortuna → szukać szczęścia • tentar le fortuna → wyzywać los, kusić los • provar (probar) le fortuna → spróbować szczęścia • esser filio del fortuna → być dzieckiem szczęścia • esser le joco del fortuna → być zabawką losu • qual bon fortuna → co za szczęście • per fortuna → przypadkiem, przypadkowo
(1.2) facer fortuna → robić majątek
synonimy:
accidente, aventura, caso, casualitate, contingentia, destino, eventualitate, hasardo, indetermination, insecuritate, possibilitate, sorte
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
le fortuna es cec → fortuna jest ślepa
etymologia:
uwagi:
źródła:

fortuna (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szczęście, fortuna
odmiana:
(1.1) fortun|a, ~ae
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) fortuna adversa - pech
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. fortunare
przym. fortuitus
związki frazeologiczne:
audaces fortuna iuvat
etymologia:
uwagi:
źródła:

fortuna (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA[forˈtuna]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) los
(1.2) szczęście
(1.3) majątek, fortuna
odmiana:
lm fortune
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) per fortuna
synonimy:
antonimy:
(1.1) sfortuna, infortunio
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
tentare la fortuna
etymologia:
łac. fortuna
uwagi:
źródła: