połączenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

połączenie (język polski)[edytuj]

połączenie (1.3)
połączenie (1.5)
wymowa:
IPA[ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS[pou̯õṇčńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.nazal.asynch. ą -ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: połączyć (nazwa czynności lub procesu)
(1.2) zestawienie przedmiotów, pojęć lub zjawisk w pewną całość[1]
(1.3) techn. fragment konstrukcji, w którym poszczególne części zespolone ze sobą mechanicznie
(1.4) łączność pomiędzy jakimiś miejscami utrzymywana za pomocą publicznych środków lokomocji[1]
(1.5) elektr. zestawienie przewodników elektrycznych, które umożliwia przepływ prądu
(1.6) ekon. zespolenie przedsiębiorstw w jedno
(1.7) możliwość rozmowy telefonicznej lub sama rozmowa[1]
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.6) fuzja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łączność f, łącznik m, łączówka f, złącze n, łączenie n, złączenie n
czas. łączyć ndk., połączyć dk., złączyć dk.
przym. połączeniowy, łącznikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też połączenie w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 hasło połączenie w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.