połączenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

połączenie (język polski)[edytuj]

połączenie (1.3)
połączenie (1.5)
wymowa:
IPA[ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS[pou̯õṇčńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. udziąs. nazal. asynch. ą  -ni… akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas.  od: połączyć (nazwa czynności)
(1.2) zestawienie przedmiotów, pojęć lub zjawisk w pewną całość[1]
(1.3) techn.  fragment konstrukcji, w którym poszczególne części zespolone ze sobą mechanicznie
(1.4) łączność pomiędzy jakimiś miejscami utrzymywana za pomocą publicznych środków lokomocji[1]
(1.5) elektr.  zestawienie przewodników elektrycznych, które umożliwia przepływ prądu
(1.6) ekon.  zespolenie przedsiębiorstw w jedno
(1.7) możliwość rozmowy telefonicznej lub sama rozmowa[1]
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.6) fuzja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  łączność f , łącznik m , łączówka f , złącze n , łączenie n , złączenie n 
czas.  łączyć ndk. , połączyć dk. , złączyć dk. 
przym.  połączeniowy, łącznikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob.  też połączenie w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 hasło połączenie w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.