trzeci

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

trzeci (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈṭʃɛʨ̑i], AS[ṭšeći], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs. wymowa ?/i
znaczenia:

liczebnik porządkowy

(1.1) od 3

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) trzeci (1.1) dzień miesiąca
(2.2) osoba występująca po dwóch poprzednich; jeden z trzech
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Za zajęcie trzeciego miejsca przyznawany jest brązowy medal.
(2.1) Wypłatę otrzymujemy trzeciego.
składnia:
kolokacje:
(1.1) trzecia wojna światowa
synonimy:
(1.1) 3.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
licz. trzy, potrójny
tem. słow. trzecio-, trój-
rzecz. potrajanie n, trojenie n, trojaczki nmos
związki frazeologiczne:
(1) Trzeci Światosoba trzeciaTrzeci RzymTrzecia Rzeszatrzecia rękatrzecia ręka bije / trzecia ręka bije i płaczeryby, choć dobre bywają, w trzeci dzień się przejadają
(2) przysłowie: gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 3
źródła: