całość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

całość (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʦ̑awɔɕʨ̑], AS[cau̯ość] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę, komplet
odmiana:
przykłady:
(1.1) Dwie połowy pomarańczy to jedna całość owocu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ogół
antonimy:
(1.1) część
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  całościowy, cały
przysł.  całościowo, całkiem
związki frazeologiczne:
iść na całość
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: