telefoniczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

telefoniczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ], AS[telefõńičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu
(1.2) charakterystyczny dla telefonu, związany tematycznie z telefonem, dotyczący telefonu
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Wieczorem Laura odbyła długą rozmowę telefoniczną.
(1.2) Kabel telefoniczny był zniszczony, kupiliśmy więc nowy.
(1.2) Gdzie jest książka telefoniczna?
składnia:
kolokacje:
(1.1) rozmowa telefoniczna • kontakt telefoniczny • łączność / komunikacja telefoniczna • zlecenie telefoniczne
(1.2) kabel telefoniczny • zasięg telefoniczny • kod telefoniczny • numer telefoniczny • karta telefoniczna • książka telefonicznaautomat / aparat telefoniczny • słuchawka / kabina telefoniczna • budka telefoniczna • abonent / słup telefoniczny • centrala telefoniczna • łącza telefoniczne
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. telefon m, telefonik m, telefonia ż, telefonista m, telefonistka ż, telefonowanie n
czas. telefonować ndk., zatelefonować dk.
przym. telefonowy
przysł. telefonicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. telefon
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: