oprawa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

oprawa (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) okładka książki, zeszytu itp.
(1.2) to, w czym dany przedmiot jest osadzony
(1.3) elementy towarzyszące czemuś (np. wydarzeniu) i uatrakcyjniające je
(1.4) to, co otacza oczy: brwi, rzęsy itd.
(1.5) zrobienie oprawy (1.1)
(1.6) łow. postępowanie z upolowaną zwierzyną
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.1) Ta książka podoba mi się szczególnie ze względu na jej piękną oprawę.
(1.2) Wiadomo, że w Polsce do wyrobu opraw rękojeści, jej ozdób i okuć pochew dosyć często używano mosiądzu.[1]
(1.3) Niestety, popularności McClane′a nie dorównuje grafika. Mimo wykorzystania akceleratorów 3D, oprawa wizualna prezentuje się bardzo bladziutko.[2]
(1.4) Ładna brunetka o długich włosach i bardzo ciemnej oprawie oczu gromadziła wokół siebie wiele osób spośród dzieci przedstawicieli kręgów dawnej i obecnej władzy […].[3]
składnia:
kolokacje:
(1.1) mięka / twarda oprawa
(1.6) oprawa pokotu
synonimy:
(1.1) okładka
(1.2) rama, obramowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. oprawka ż, oprawiacz m, oprawca m, oprawczyni ż, oprawianie n, oprawienie n
czas. oprawiać ndk., oprawić dk.
przym. oprawny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Dzieje szabli w Polsce, Włodzimierz Kwaśniewicz, 1999 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. CKM, nr 11, Warszawa, 2000 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Dziewczyna z Ipanemy, Maciej Pinkwart, 2003 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.