twardy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

twardy (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈtfardɨ], AS[tfardy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
(1.2) ciężki, trudny
(1.3) o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom
(1.4) surowy, bezlitosny
(1.5) nieustępliwy, niedający się przekonać do zmiany zdania
odmiana:
(1.1-5)
lub:[1]:
przykłady:
(1.1) Diament jest najtwardszym z minerałów spotykanych w przyrodzie.
(1.2) Na odludziu poznawał twarde życie traperów.
(1.3) Jaś miał ciężkie dzieciństwo, ale był twardy, nigdy nie płakał ani nie rozczulał się nad sobą.
(1.4) Nowy szef wprowadził twardy regulamin i surowo go przestrzegał.
(1.5) Długo go przekonywałem do zmiany zdania, ale on był twardy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) twarda stal, twarda woda, twardy dysk, koń twardy w pysku
(1.2) twarde warunki życia, twardy los
(1.4) twarde prawo
(1.5) stawiać twarde warunki
synonimy:
antonimy:
(1.1) miękki
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  twardość f , twardziel m , stwardnienie n 
czas.  twardnieć ndk. , stwardnieć dk. , utwardzać ndk. , utwardzić dk. 
przym.  zatwardziały
przysł.  twardo
związki frazeologiczne:
mieć twardą skórętwarda sztukatwardy orzech do zgryzienia
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło miękki, twardy w: Mirosław Bańko, Maria Krajewska, Słownik wyrazów kłopotliwych, s. 189, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, ISBN 83-01-11472-X.