donieść

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

donieść (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdɔ̃ɲɛ̇ɕʨ̑], AS[dõńėść], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: donosić
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Widziała nie widziała? Podpali, doniesie, skrzywdzi nienawistna baba.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. donosicielstwo n, donos m, donosik m, donosiciel m, donosicielka ż, donośność ż, doniesienie n, donaszanie n, donoszenie n
czas. donosić ndk./dk., donaszać ndk.
przym. donosicielski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: donosić
źródła:
  1. Leopold Buczkowski, Czarny potok, 1959