podniesienie

podniesienie (język polski)

podniesienie (1.2)

wymowa:

IPA: [ˌpɔdʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ], AS: [podʹńėśė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• -ni…• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od podnieść

(1.2) rel. kośc. część mszy, w czasie której kapłan podnosi hostię i kielich, ukazując wiernym materię sakramentu; zob. też podniesienie w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	podniesienie	podniesienia
dopełniacz	podniesienia	podniesień
celownik	podniesieniu	podniesieniom
biernik	podniesienie	podniesienia
narzędnik	podniesieniem	podniesieniami
miejscownik	podniesieniu	podniesieniach
wołacz	podniesienie	podniesienia

przykłady:

(1.1) Każdy ruch, ba, każde podniesienie powiek wydawało się mu ciężkim trudem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

(1.2) msza

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. podnośnik m, podnośnica ż, podnośnia ż, podniesieniowy m, podniosłość ż, podnoszenie n

czas. nosić, nieść, podnosić ndk., podnieść dk.

przym. podnośny, podnośnikowy, podniosły

przysł. podniośle

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

W znaczeniu (1.1) formy liczby mnogiej są używane rzadko.

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) lifting; (1.2) the elevation
• białoruski: (1.1) паднос m
• hiszpański: (1.1) alza ż, encumbramiento m
• niemiecki: (1.1) Hochheben n; (1.2) Elevation ż

źródła: