minister

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Minister

minister (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mʲĩˈɲistɛr], AS[mʹĩńister], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem; zob.  też minister w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) minister (1.1) będący kobietą
odmiana:
(1.1)
(2.1) nieodm. ,
przykłady:
(1.1) Premier i ministrowie pozowali razem do zdjęcia.
(2.1) Minister edukacji odwiedziła wczoraj szkoły podstawowe w Małopolsce.
składnia:
(1.1) minister + D. 
kolokacje:
(1.1) minister zdrowia / finansów / rolnictwaRada Ministrówminister bez tekigodność / urząd / stanowisko ministra • zostać / być mianowanym ministrem
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ministerstwo n , ministrowa f , ministrówna f , ministrant m , ministrantka f , ministrantura f , ministrowanie n 
forma żeńska ministra f 
czas.  ministrować
przym.  ministerialny, ministrancki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

minister (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ˈmɪnɨstɚ/ lub IPA: /ˈmɪnɪstə/
wymowa amerykańska ?/i
wymowa brytyjska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) polit.  minister
(1.2) w dyplomacji: poseł nadzwyczajny, minister pełnomocny
(1.3) rel.  minister (duchowny protestancki, zwłaszcza kalwiński)
(1.4) ktoś służący innym ludziom

czasownik

(2.1) służyć
odmiana:
(1) lm  ministers
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ministry
przym.  ministerial
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

minister (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) minister
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ministerstwo
przym.  ministerski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

minister (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sługa
(1.2) pomocnik
(1.3) wykonawca
(1.4) agent
odmiana:
(1.1-4) minist|er, ~ri (deklinacja II)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
verbi divini minister → sługa Słowa Bożego = kapłan
etymologia:
uwagi:
źródła:

minister (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
министер
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) minister
odmiana:
(1.1) lm  ministeris
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

minister (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) minister[1]
odmiana:
(1.1) en minister, ministern, ministrar, ministrarna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) budgetministerpremiärministerstatsministerutrikesminister
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen