ministrancki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ministrancki (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) rel. dotyczący ministrantury, związany z ministranturą
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Komeżki, kołnierze i sutanki znajdziecie w zakrystii ministranckiej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ministrantura ż, ministrant m, ministrantka ż, minister ż/mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ministrant + -ki
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: