ablatyw

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ablatyw (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[abˈlatɨf], AS[ablatyf], zjawiska fonetyczne: wygł., wymowa ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: ab•la•tyw[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika; zob. też ablatyw w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ablativus, ablatiwus, narzędnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ablacja ż, ablativus mrz
przym. ablatywny, ablacyjny
przysł. ablacyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. ablativus[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło ablatyw w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, s. 2, Warszawa, Horyzont, 2001, ISBN 83-7311-161-1.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło ablatyw w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.