ministrantka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ministrantka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. dziewczyna pełniąca funkcję pomocniczki katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania liturgii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na razie dziewczynki występują raczej w roli drugoplanowej, ale w parafiach, w których ministrantki służą, i księża i wierni obalają mit, że dziewczyna przy ołtarzu utrudnia skupienie się[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / zostać ministrantką • kandydatka na ministrantkę
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ministrantura ż, ministerstwo n, ministrowa ż, minister m, ministra ż, ministrowanie n
forma męska ministrant m
czas. ministrować ndk.
przym. ministrancki, ministerialny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ministrant + -ka < niem. Ministrant[2] < łac. ministranspomocnik < łac. ministraresłużyć, podawać do stołu[3]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: ministrant
źródła:
  1. www.tvn24.pl
  2. Hasło ministrant w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  3. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.