ministratio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ministratio (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) służba, usługa
(1.2) kośc. urząd kościelny
odmiana:
(1) ministratio, ~onis (deklinacja III)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ministro
przym. ministerialis, ministratorius
rzecz. minister m, ministerialis m, ministerium n, ministra ż, ministrator m, ministratrix ż, ministratus m, ministrum n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: