godność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

godność (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɡɔdnɔɕʨ̑], AS[godność]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie; zob.  też godność w Wikipedii
(1.2) zaszczytne stanowisko, oficjalna funkcja
(1.3) przest.  nazwisko
odmiana:
przykłady:
(1.1) Każdy ma poczucie godności.
(1.2) Mój dziadek piastował wysokie godności.
(1.3) Jak pana godność?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) honor, duma
(1.2) tytuł, urząd
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  godny
rzecz.  godny m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
godny z ogólnosłowiańskiego goditigodzić
uwagi:
w ścisłym związku znaczeniowym z wyrażeniem godzi sięnadaje się, pasuje, ma wartość, a dalej: należy się, wypada itp.
tłumaczenia:
źródła: