godność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

godność (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɡɔdnɔɕʨ̑], AS[godność]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie; zob. też godność w Wikipedii
(1.2) zaszczytne stanowisko, oficjalna funkcja
(1.3) przest. nazwisko
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Każdy ma poczucie godności.
(1.2) Mój dziadek piastował wysokie godności.
(1.3) Jak pana godność?
składnia:
kolokacje:
(1.1) uwłaczać godności
(1.2) piastować godność
synonimy:
(1.1) honor, duma
(1.2) tytuł, urząd
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. godny m
przym. godny, godnościowy
przysł. godnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
godny z ogólnosłowiańskiego goditigodzić
uwagi:
w ścisłym związku znaczeniowym z wyrażeniem godzi sięnadaje się, pasuje, ma wartość, a dalej: należy się, wypada itp.
tłumaczenia:
źródła: