duchowny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

duchowny (język polski)[edytuj]

etiopski duchowny (2.1)
wymowa:
IPA[duˈxɔvnɨ], AS[duχovny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) rel. związany z duchowieństwem[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) rel. osoba sprawująca posługę duchową, religijną
(2.2) rel. w katolicyzmie: osoba po święceniach kapłańskich[1]
odmiana:
(1.1)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) stan duchowny • seminarium duchowne
synonimy:
(2.1) osoba duchowna, kapłan, prezbiter, diakon
(2.2) reg. śl. wielebniczek
antonimy:
(1.1) świecki
hiperonimy:
(1.1) religijny
hiponimy:
(1.1) kapłański, zakonny
(2.1) ojciec, ksiądz, zakonnik, mnich, pastor, pop, paroch, rabin
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. duch m, duchowieństwo n, duchowość f
przym. duchowy
przysł. duchowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. duch + -owny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło duchowny w: SJP.pl.