kosmita

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kosmita (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔsˈmʲita], AS[kosmʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) s.f. hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.; zob. też kosmita w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Moja siostra wierzy, że została uprowadzona przez kosmitów.
(1.1) Czy kosmici naprawdę istnieją[1]?
składnia:
kolokacje:
(1.1) groźny / przyjazny kosmita • być uprowadzonym przez / spotkać kosmitę • być kosmitą • spotkanie z kosmitą • kosmici wylądowaliohydni kosmici / ohydne kosmity • inwazja kosmitów
synonimy:
(1.1) książk. obcy, pot. ufoludek
antonimy:
(1.1) Ziemianin
hiperonimy:
(1.1) mieszkaniec
hiponimy:
(1.1) Marsjanin, Merkurianin, Selenita, Wenusjanin
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kosmos mrz, kosmonautyka f, kosmiczność f, kosmologia f
forma żeńska kosmitka f
przym. kosmiczny, kosmologiczny
przysł. kosmicznie
tem. słow. kosmo-
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. kosmos[2][3] < gr. κόσμος (kosmos) → wszechświat; porządek
uwagi:
(1.1) nie mylić z „kosmonauta
tłumaczenia:
źródła:
  1. Kosmici na Ziemi? Te zdjęcia mogą być dowodem? . wiadomosci.dziennik.pl. [dostęp 31 października 2012].
  2. hasło kosmita w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. hasło kosmita w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.