kosmita

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kosmita (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɔsˈmʲita], AS[kosmʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.; zob.  też kosmita w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Moja siostra wierzy, że została uprowadzona przez kosmitów.
(1.1) Czy kosmici naprawdę istnieją?[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) być uprowadzonym przez / spotkać kosmitę • być kosmitą • spotkanie z kosmitą • inwazja kosmitów
synonimy:
(1.1) książk.  obcy, pot.  ufoludek
antonimy:
(1.1) Ziemianin
hiperonimy:
(1.1) mieszkaniec
hiponimy:
(1.1) Marsjanin, Merkurianin, Selenita, Wenusjanin
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kosmos mrz , kosmonautyka f , kosmiczność f , kosmologia f 
forma żeńska kosmitka f 
przym.  kosmiczny, kosmologiczny
przysł.  kosmicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  kosmos
uwagi:
(1.1) nie mylić z „kosmonauta
tłumaczenia:
źródła:
  1. Kosmici na Ziemi? Te zdjęcia mogą być dowodem? . wiadomosci.dziennik.pl. [dostęp 31 października 2012].