kosmologiczny

kosmologiczny (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany z kosmologią, dotyczący kosmologii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	kosmologiczny		kosmologiczna	kosmologiczne	kosmologiczni	kosmologiczne
dopełniacz	kosmologicznego		kosmologicznej	kosmologicznego	kosmologicznych
celownik	kosmologicznemu		kosmologicznej	kosmologicznemu	kosmologicznym
biernik	kosmologicznego	kosmologiczny	kosmologiczną	kosmologiczne	kosmologicznych	kosmologiczne
narzędnik	kosmologicznym		kosmologiczną	kosmologicznym	kosmologicznymi
miejscownik	kosmologicznym		kosmologicznej	kosmologicznym	kosmologicznych
wołacz	kosmologiczny		kosmologiczna	kosmologiczne	kosmologiczni	kosmologiczne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Argumenty kosmologiczne wychodzą od pewnego oczywistego i ogólnego, ale aposteriorycznego faktu dotyczącego wszechświata, na przykład tego, że istnieją byty przygodne, albo tego, że rzeczy się poruszają lub zmieniają.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kosmita mos, kosmologia ż, kosmolog mos

przysł. kosmologicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cosmological, cosmologic
• białoruski: (1.1) касмалагічны
• duński: (1.1) kosmologisk
• estoński: (1.1) kosmoloogiline
• francuski: (1.1) cosmologique
• hiszpański: (1.1) cosmológico
• niemiecki: (1.1) kosmologisch
• norweski (bokmål): (1.1) kosmologisk
• norweski (nynorsk): (1.1) kosmologisk
• rosyjski: (1.1) космологический
• rumuński: (1.1) cosmologic
• słowacki: (1.1) kozmologický
• szwedzki: (1.1) kosmologisk
• ukraiński: (1.1) космологічний
• włoski: (1.1) cosmologico

źródła: