κόσμος

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

κόσμος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈko.zmos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kosmos, wszechświat
(1.2) świat, kula ziemska, ziemia
(1.3) świat, ludzie, społeczeństwo
(1.4) świat, sfera
odmiana:
M18: lp D. κόσμου, B. κόσμο, W. κόσμε; lm M. & W. κόσμοι, D. κόσμων, B. κόσμους
przykłady:
(1.2) Ήταν ναύτης και γύρισε όλον τον κόσμο.Był marynarzem i opłynął cały świat.
(1.3) Πήγα σ' ένα μπαρ αλλά είχε πολύ κόσμο και γύρισα σπίτι.Poszedłem do baru, ale było dużo ludzi i wróciłem do domu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) σύμπαν
(1.2) οικουμένη, γη
(1.3) ανθρωπότητα, κοινωνία, πλήθος
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. απόκοσμος, εγκόσμιος, κοσμικός, κόσμιος, υπόκοσμος
rzecz. εγκόσμια, κοσμάκης, κοσμάρα, κοσμήτορας
czas. κοσμώ
przysł. κοσμικά
tem. słow. κοσμο-
związki frazeologiczne:
έφαγα τον κόσμο / σήκωσα τον κόσμο στο πόδιporuszyć niebo i ziemię
κατά κόσμονimię świeckie
Νέος ΚόσμοςNowy Świat
Παλαιός ΚόσμοςStary Świat
Τρίτος ΚόσμοςTrzeci Świat
του κόσμουmnóstwo
etymologia:
gr. κόσμος
uwagi:
źródła:

κόσμος (język starogrecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) porządek
(1.2) ozdoba
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: