interrogacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

interrogacja (język polski)[edytuj]

interrogacja (1.1)
wymowa:
IPA[ˌĩntɛrːɔˈɡaʦ̑ʲja], AS[ĩnte•rogacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.gemin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. zadawanie komuś pytań, wypytywanie lub dopytywanie się[1]
(1.2) przest. zadawanie pytań podczas przesłuchania w śledztwie[2]
(1.3) figura retoryczna polegająca na zadaniu pytania zamiast podania twierdzenia[2]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Najogólniej ujmując można powiedzieć, że badanie, to interakcja trzech przedmiotów: badacza, ankietera i respondenta. Istotą owej interakcji jest komunikacja werbalna, a ściśle mówiąc interrogacja, a więc ukierunkowana komunikacja za pośrednictwem pytań i odpowiedzi.[3]
(1.2) Więzienie i interrogacje przekonały więźnia, że jego indywidualizm jest przyczyną jego męczarni, i po przyjęciu formułek szybko awansuje[4].
(1.2) po pierwszym pytaniu / policzki nabiegają krwią // krew rozprowadzają / narzędzia i interrogacja // żelazem trzciną / wolnym ogniem / określa się granice / jego ciała[5]
(1.3) Wśród zastosowanych przez autora środków stylistycznych, w wierszu znalazły się umiejętnie wstawione eksklamacje, interrogacje i pauzy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prowadzić interrogację
(1.2) prowadzić interrogację • poddać kogoś interrogacji • technika interrogacji
(1.3) stosować / zastosować interrogację • posłużyć się interrogacją
synonimy:
(1.1) indagacja, pytanie, wypytywanie
(1.2) badanie śledcze, badanie sądowe, przesłuchanie
(1.3) zapytanie, pytanie retoryczne
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. interrogator m, interrogatorium n, interrogatoria lm, interrogatorie lm
czas. interrogować
przym. interrogacyjny
związki frazeologiczne:
specjalista od interrogacji
etymologia:
(1.1-3) łac. interrogatio[1]; łac. inter + rogaremiędzy + pytać
uwagi:
(1.2) współcześnie w języku polskim słowo posiada negatywną konotację związaną raczej z wymuszaniem zeznań
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło interrogacja w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 2, s. 104, Warszawa 1900–1927.
  3. „Przegląd socjologiczny”, t. 53, wydania 1-2, Łódzkie Towarzystwo Naukowe, Łódź 2004
  4. Halina Świdzińska Absurdyści i iluzjoniści. Eseje, refleksje, rozważania, OPiM, Londyn 1981, s. 13
  5. Zbigniew Herbert Przesłuchanie anioła