wśród

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wśród (język polski)[edytuj]

królowa wśród (1.1) żołnierzy
dom wśród (1.1) pól
wymowa:
IPA[fʲɕrut], AS[fʹśrut], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

przyimek

(1.1) w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni)
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi: • Wstańcie, pasterze Bóg się wam rodzi![1]
(1.1) Wśród wszystkich liczb pierwszych, tylko 2 jest liczbą parzystą.
składnia:
(1.1) wśród + D.
kolokacje:
(1.1) wśród drzew
synonimy:
(1.1) pośród, pomiędzy, między
antonimy:
(1.1) poza (otoczeniem, zakresem)
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. środek m, środeczek m, środa ż, środkowanie n, wyśrodkowanie n, środkowy mos
czas. środkować ndk., wyśrodkować dk.
przym. środkowy
przyim. śród, środkowo
tem. słow. śród-
związki frazeologiczne:
lepsza niedola wśród bliskich niż sława u obcych
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: