policzek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

policzek (język polski)[edytuj]

policzek (1.1)
policzek (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pɔˈlʲiʧ̑ɛk], AS[polʹiček], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat.  każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
(1.2) uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)
(1.3) przen.  obraza
(1.4) archit.  rodzaj konstrukcji, na której opierają się stopnie schodów
odmiana:
przykłady:
(1.1) Na policzku wyskoczył jej czerwony pryszcz.
(1.2) Policzek był tak silny, że ofiara zachwiała się.
(1.3) NapisPrecz z komuną!” na gmachu PZPR byłby prawdziwym policzkiem dla każdego działacza partyjnego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) obraza, afront
(1.4) belka policzkowa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  polik m 
przym.  policzkowy
czas.  policzkować
związki frazeologiczne:
nadstawić drugi policzek
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: