policzek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

policzek (język polski)[edytuj]

policzek (1.1)
policzek (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[pɔˈlʲiʧ̑ɛk], AS[polʹiček], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
(1.2) uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)
(1.3) przen. obraza
(1.4) archit. rodzaj konstrukcji, na której opierają się stopnie schodów
odmiana:
(1.1-2) :
przykłady:
(1.1) Na policzku wyskoczył jej czerwony pryszcz.
(1.2) Policzek był tak silny, że ofiara zachwiała się.
(1.3) NapisPrecz z komuną!” na gmachu PZPR byłby prawdziwym policzkiem dla każdego działacza partyjnego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) obraza, afront
(1.4) belka policzkowa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. polik m
przym. policzkowy
czas. policzkować
związki frazeologiczne:
nadstawić drugi policzek
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: