komunikacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

komunikacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja], AS[kõmũńikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności
(1.2) książk.  porozumiewanie się, przekazywanie myśli, udzielanie wiadomości
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) komunikacja miejska • komunikacja powietrzna • komunikacja morskakomunikacja regularnakomunikacja liniowa
(1.2) komunikacja listowna • komunikacja telefoniczna • komunikacja telegraficzna
synonimy:
(1.1) łączność, ruch, wymiana, połączenie, transport
(1.2) korespondencja, pismo, mowa, wiadomość
antonimy:
(1.1) izolacja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  komunikat, komunikator, komunikowanie
czas.  komunikować, zakomunikować
przym.  komunikacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: