pytać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pytać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɨtaʨ̑], AS[pytać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. spytać)

(1.1) wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi
(1.2) sprawdzać zasób wiadomości ucznia
(1.3) tylko w przeczeniu nie przywiązywać wagi
(1.4) daw. szukać

czasownik zwrotny niedokonany pytać się (dk. spytać się)

(2.1) pytać (1.1) z zainteresowaniem lub przejęciem
(2.2) forma wzmocniona czasownika pytać (1.3)
odmiana:
(1.1-4) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Zawsze pytam kandydatów o znajomość języków obcych.
(1.1) Pytałem kolegę o godzinę.
(1.2) Matematyk miał mnie dziś pytać, więc na wszelki wypadek zachorowałam.
(2.1) Jego dzieci nigdy nie pytają się o pozwolenie.
składnia:
(1.1) pytać + B. • pytać o + B.
(2.1) pytać się + B. • pytać się o + B.
kolokacje:
synonimy:
(1.2) przepytywać, odpytywać
antonimy:
(1.1) odpowiadać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pytajnik m, pytanko n, pytanie n
czas. spytać dk., wypytać dk., wypytywać ndk., zapytać dk., zapytywać ndk.
przysł. pytająco
związki frazeologiczne:
kpi czy o drogę pytakto pyta, nie błądzi
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

pytać (język górnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) szukać
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: „fałszywi przyjaciele” w języku górnołużyckim
źródła: