furia

furia (język polski)

furie (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈfurʲja], AS: [furʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j  ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. gwałtowny napad nieopanowanego gniewu, wściekłości

(1.2) mit. jedna z rzymskich bogiń karzącej zemsty, również uosobienie albo przejaw złości, wściekłości; zob. też furie w Wikipedii

(1.3) med. ostre zaburzenie świadomości połączone z raptownym podnieceniem, objaw niektórych chorób psychicznych i zatruć

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	furia	furie
dopełniacz	furii	furii / furyj
celownik	furii	furiom
biernik	furię	furie
narzędnik	furią	furiami
miejscownik	furii	furiach
wołacz	furio	furie

przykłady:

(1.1) Na wieść o tym mój przyjaciel wpadł w istną furię.

(1.2) Wyrzuty sumienia prześladowały go jak furie całą noc, nie pozwalając zasnąć.

składnia:

kolokacje:

(1.1) furia niszczenia / walki • dzika / męska furia • atak / napad furii • doprowadzać / doprowadzić do furii • wpaść w furię

synonimy:

(1.1) amok, szał, wściekłość, pasja, biała gorączka, szewska pasja; posp. wścieklizna, wulg. kurwica

(1.2) gr. erynia, eumenida, daw. furyja

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. furiat mos, furiatka ż, furiactwo n

przym. furiacki

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. furia → wściekłość, szaleństwo (od mitycznych bogiń)

uwagi:

(1.1) blm

(1.2) zwykle lm

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fury, rage; (1.2) Fury; (1.3) frenzy
• arabski: (1.1) حمية ż
• bułgarski: (1.1) ярост ż; (1.2) фурия ż
• czeski: (1.1) furie ż; (1.2) Furie ż
• duński: (1.2) furie w
• esperanto: (1.1) furio
• francuski: (1.1) fureur ż, furie ż; (1.2) Furie ż; (1.3) folie ż
• górnołużycki: (1.1) sanica ż
• hiszpański: (1.1) furia ż, ira ż, furor m; (1.2) furia ż
• interlingua: (1.1) furia
• niemiecki: (1.1) Raserei ż, Wut ż; (1.2) Furie ż
• włoski: (1.1) furia ż, furore m; (1.2) Furia ż; (1.3) frenesia ż

źródła:

furia (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [ˈfu.ɾja]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gniew, furia, wściekłość

(1.2) szał, amok, obłęd

(1.3) gwałtowność, żywiołowość, impet, siła

(1.4) przen. o osobie: furiat

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) enajenado por la furia → doprowadzony do furii • abandonarse a la furia → wpaść w furię • desatar la furia (de alguien) → wzbudzić (czyjś) gniew

(1.2) acceso de furia → poryw szału

(1.3) la furia del mar → gwałtowność morza (sztormu) • la furia del viento → siła wiatru

(1.4) estar hecho una furia (czyli: estar furioso) → być wściekłym

synonimy:

(1.1) ira, furor (zob. uwagi), cólera, rabia

(1.2) demencia, locura, enajenación, enloquecimiento

(1.3) violencia, fiereza, impetuosidad, vehemencia, fuerza, ímpetu

antonimy:

(1.1) calma, serenidad

(1.2) cordura

(1.3) calma, tranquilidad, mansedumbre

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. enfurecer, enfurecerse

przym. furioso, przest. furiente

przysł. furiosamente

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. furĭa

uwagi:

(1.1) termin furor odnosi się do wewnętrznego gniewu, podczas gdy furia wyraża uzewnętrznienie tego uczucia.

źródła:

furia (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) furia, złość, wściekłość, gniew

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) accesso de furia → napad złości • furia discatenate → niepohamowana furia

synonimy:

(1.1) cholera, irritation, ira, furor, rabie, rage, phrenesia

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. furiositate

przym. furiose, infuriate

czas. furiar infuriar

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

furia (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wściekłość, namiętność

odmiana:

(1.1) furia, furiae (deklinacja I)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	furia	furiae
dopełniacz	furiae	furiārum
celownik	furiae	furiīs
biernik	furiam	furiās
ablatyw	furiā	furiīs
wołacz	furia	furiae

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

furia (język włoski)

wymowa:

IPA: /'fu.rja/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) złość, wściekłość, furia

(1.2) impet, szał, gwałtowność

(1.3) przen. ogromny pośpiech

odmiana:

(1.1-3) lp furia; lm furie

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) andare su tutte le furie → wpaść w szał

(1.2) la furia del vento → impet wiatru • a furia di → dzięki (czemuś), wskutek (czegoś)

(1.3) avere furia → śpieszyć się bardzo • in fretta e furia → w ogromnym pośpiechu, bardzo szybko

synonimy:

(1.1) furore, rabbia, collera, agitazione, pazzia

(1.2) forza, impeto, impetuosità, foga

(1.3) fretta, precipitazione, premura, urgenza

antonimy:

(1.1) calma, serenità, tranquillità

(1.3) lentezza, flemma

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. furiata ż, furioso m, infuriamento m

czas. furiare, infuriare

przym. furente, furiale, furibondo, furioso, infuriato

przysł. furiosamente

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. furia

uwagi:

źródła: