gniew

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Gniew

gniew (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɟɲɛf], AS[ǵńef], zjawiska fonetyczne: zmięk. wygł.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś; zob.  też gniew w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kamil w gniewie zdemolował własny pokój.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zrobić coś z (powodu) gniewu, w gniewie; wpaść w gniew; pałać/kipieć gniewem; wyładowywać gniew na kimś; hamować/powściągać gniew; wybuchnąć gniewem
synonimy:
(1.1) złość, wściekłość
antonimy:
(1.1) spokój
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  gniewać, gniewać się
przym.  gniewny, zagniewany
rzecz.  gniewianin m , gniewianka f , Gniew m 
przysł.  gniewnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów nazwisk Gniewek, Gniewko[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 224.