gniew

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Gniew

gniew (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɟɲɛf], AS[ǵńef], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś; zob. też gniew (emocja) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kamil w gniewie zdemolował własny pokój.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zrobić coś z (powodu) gniewu / w gniewie • wpaść w gniew • pałać / kipieć gniewem • wyładowywać gniew na kimśhamować / powściągać gniew • wybuchnąć gniewem
synonimy:
(1.1) złość, wściekłość
antonimy:
(1.1) spokój
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gniewianin m, gniewianka f, Gniew m
czas. gniewać ndk.
przym. gniewny, zagniewany
przysł. gniewnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów nazwisk Gniewek, Gniewko[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 224.