obłęd

obłęd (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɔbwɛ̃nt], AS: [obu̯ẽnt], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• asynch. ę 

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) choroba psychiczna, szaleństwo, mania

(1.2) wielkie zamieszanie, szaleństwo

(1.3) daw. błąd, omyłka, pomyłka

(1.4) daw. błąkanie się, zbłądzenie

(1.5) daw. kręta droga

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	obłęd	obłędy
dopełniacz	obłędu	obłędów
celownik	obłędowi	obłędom
biernik	obłęd	obłędy
narzędnik	obłędem	obłędami
miejscownik	obłędzie	obłędach
wołacz	obłędzie	obłędy

przykłady:

(1.1) Oto bowiem drobny złodziejaszek i awanturnik Randall Patrick McMurphy, skazany za liczne przestępstwa, w tym także gwałt, pragnąc uniknąć obozu pracy, symuluje obłęd.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bzik, obłąkanie, pot. paranoja, szaleństwo, wariactwo, fiksacja, mania, szał, urojenie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. obłędny

przysł. obłędnie

rzecz. obłąd mrz

związki frazeologiczne:

etymologia:

stpol. obłąd

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) insanity, madness; (1.2) madness
• arabski: (1.1) هوس
• esperanto: (1.1) deliro
• hiszpański: (1.1) locura
• niemiecki: (1.1) Wahnsinn m; (1.2) Verwirrung ż, Durcheinander n
• rosyjski: (1.2) безумие n

źródła: