viento

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

viento (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA['bjen̦.to]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) meteorol. wiatr
(1.2) techn. odciąg (masztu, anteny)
(1.3) (przy namiotach) lina, linka naprężająca
odmiana:
(1.1) lp viento, lm vientos
przykłady:
(1.1) Las regatas han tenido que suspenderse por falta de viento.Regaty musiały zostać odwołane z powodu braku wiatru.
(1.2) Deberíamos tensar los vientos de esta antena para que no se mueva tanto.Powinniśmy napiąć odciągi tej anteny, aby nie ruszała się tak bardzo.
składnia:
kolokacje:
(1.1) túnel de vientotunel aerodynamiczny
synonimy:
(1.1) aire, ventisca, galerna, corriente, torbellino, ciclón, tromba, remolino, vendaval, céfiro, ventarrón
antonimy:
(1.1) calma
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) brisa, huracán, tornado, tifón
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ventilación ż, ventilador m
związki frazeologiczne:
a los cuatro vientosna cztery wiatry, na wszystkie strony
instrumento de vientoinstrument dęty
quien siembra vientos, recoge tempestadeskto sieje wiatr, ten zbiera burzę
viento en popapomyślnie, fartownie
etymologia:
łac. ventus
uwagi:
źródła: