namiętność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

namiętność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[nãˈmʲjɛ̃ntnɔɕʨ̑], AS[nãmʹi ̯ntność], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stan uczuciowy występujący z wielką siłą[1], w szczególności w odniesieniu do miłości fizycznej
(1.2) przen. poet. bardzo silne zainteresowanie daną dziedziną, problematyką[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gorączka, popęd, zapał, żądza, gwałtowność, ogień, pasja, pociąg, skłonność, słabość, zamiłowanie, żar, żarliwość[2]
(1.2) pasja
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) uczucie
(1.2) hobby, zainteresowanie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. namiętności lm
czas. roznamiętniać ndk.; roznamiętnić dk.
przym. namiętny
przysł. namiętnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: