chadzać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

chadzać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxaʣ̑aʨ̑], ASaʒać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany[1]

(1.1) chodzić od czasu do czasu lub regularnie
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Jeszcze przez kilka dni chadzał Kazimierz, olśniony i odurzony, po brukach świętującej i wiwatującej Warszawy[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chód m, chodzik m, chodnik m, chodniczek m, chodnikowiec m, chodak m, chodaczek m, chodzony m, chodnica ż, chodliwość ż, chodziarz m, chodziarka m, chadzka ż, chadzanie n, chodzenie n
czas. chodzić ndk.
przym. chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski
wykrz. chodu
związki frazeologiczne:
nie wszyscy święci bywają, co do kościoła chadzają
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. Leon Kruczkowski, Kordian i cham, 1979, Narodowy Korpus Języka Polskiego.