Vertrag

Vertrag (język niemiecki)

ein Vertrag (1.1)

wymowa:

IPA: /fɛɐˈtraːk/ lm /fɛɐˈtrɛːgə/

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) praw. umowa, układ

(1.2) umowa (np. o kupno)

(1.3) kontrakt (np. z miejscem pracy)

(1.4) polit. konwencja

(1.5) polit. traktat, pakt

odmiana:

(1.1-5)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	der Vertrag	die Verträge
dopełniacz	des Vertragesr des Vertrags	der Verträge
celownik	dem Vertrag	den Verträgen
biernik	den Vertrag	die Verträge

przykłady:

(1.1) Normalerweise sind ja Verträge rechtsgültig, wenn man sie mündlich schließt. → Zwykle układy są wiążące, jeśli zawiera je się ustnie.

(1.2) Danach gilt das Recht des Staates, mit dem der Vertrag die engsten Verbindungen aufweist. → Zgodnie z nim obowiązujące jest prawo państwa, z którym umowa ma najbliższe związki

(1.3) Er brach den Vertrag mit seiner Firma. → Zerwał kontrakt ze swoją firmą.

(1.4) Der Vertrag wurde von 50 (= fünfzig) Staaten ratifiziert. → Konwencja została ratyfikowana przez 50 (= pięćdziesiąt) państw.

(1.5) Der Vertrag von Maastricht wurde im niederländischen Maastricht unterzeichnet. → Traktat z Maastricht został parafowany w holenderskim Maastricht.

składnia:

kolokacje:

(1.1) einen Vertrag unterzeichnen / schließen / brechen • unter Vertrag nehmen • mündlicher / schriftlicher Vertrag • Vertragsabschluss • Vertragsentwurf • Vertragsfreiheit • Vertragspartei • Vertragspartner • Vertragsrecht • Vertragsschluss

synonimy:

(1.4) Konvention

(1.5) Vereinbarung, Pakt

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) Arbeitsvertrag, Darlehensvertrag, Ehevertrag, Erbvertrag, Kaufvertrag, Konsensualvertrag, Maklervertrag, Mietvertrag, Pachtvertrag, Realvertrag, Reisevertrag, Schenkungsvertrag, Versicherungsvertrag, Werkvertrag

(1.5) Friedensvertrag

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Vertragen n, Vertraglichkeit ż

czas. vertragen

przym. vertraglich

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: