dochodzić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dochodzić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔˈxɔʥ̑iʨ̑], AS[doχoʒ́ić], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. dojść)

(1.1) aspekt niedokonany od dojść

czasownik nieprzechodni

(2.1) pot. uczęszczając gdzieś, dotrwać do końca
(2.2) o czasie: być prawie
odmiana:
[1] koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Dochodziliśmy już do domu, gdy zaczęło padać.
(1.1) Dochodzą sprawiedliwości w sądzie.
(2.1) Dochodziła do końca roku na ten kurs, ale bardzo narzekała na prowadzącego.
(2.2) Dochodzi siódma.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. chodzić, dojść
rzecz. dochodzenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dojść
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
hasło dochodzić w: SJP.pl.