zawrzeć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zawrzeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzavʒɛʨ̑], AS[zavžeć]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wrzeć)

(1.1) znaleźć się w stanie wrzenia (gotowania)
(1.2) przen. znaleźć się w stanie wrzenia (wzburzenia)

czasownik przechodni dokonany (ndk. zawierać)

(2.1) aspekt dokonany od: zawierać
odmiana:
koniugacja XI
przykłady:
(1.1) Woda w garnku zawrzała i zaczęłam wrzucać do niej kluski.
(1.1) Komandor zawrzał gniewem i dobył szpady.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zagotować się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zawarcie n, zawieranie n
czas. wrzeć
przym. zawarty
związki frazeologiczne:
zawrzeć gniewem
etymologia:
(1) za-wrzeć (kipieć)
(2) za-wrzeć (pchać)
uwagi:
rzadkie
tłumaczenia:
(1.1-2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wrzeć
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zawierać
źródła: