Richtung

Richtung (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈʀɪçtʊŋ] wymowa austriacka

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kierunek

(1.2) kierunek, trend, nurt

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza die ~, der ~, der ~, die ~; lm liczba mnoga die Richtungen, der Richtungen, den Richtungen, die Richtungen

przykłady:

(1.1) In der Nacht weht der Wind in die entgegengesetzte Richtung. → Nocą wiatr wieje w przeciwnym kierunku.

składnia:

kolokacje:

(1.2) die Vertreter dieser Richtung → przedstawiciele tego kierunku

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

śwn. średnio-wysoko-niemiecki rihtung << swn. staro-wysoko-niemiecki rihtunga

uwagi:

źródła: