sustantivo
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
sustantivo (język hiszpański)[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [suș.tan̩.ˈti.βo]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) gram. rzeczownikowy
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) gram. rzeczownik
czasownik, forma pochodna
- (3.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (modo indicativo) od sustantivar
- przykłady:
- (2.1) El ejercicio consiste en clasificar semánticamente esta lista de sustantivos. → Ćwiczenie polega na sklasyfikowaniu znaczeniowo tej listy rzeczowników.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nombre sustantivo → rzeczownik • oración subordinada sustantiva → zdanie podrzędne rzeczownikowe • locución sustantiva → związek wyrazów w funkcji rzeczownika
- (2.1) sustantivo masculino / femenino / neutro → rzeczownik rodzaju męskiego / żeńskiego / nijakiego • sustantivo común / (częściej: nombre) propio → rzeczownik pospolity / własny • sustantivo concreto / abstracto → rzeczownik konkretny (lub zmysłowy) / abstrakcyjny • sustantivo singular / plural → rzeczownik w liczbie pojedynczej / mnogiej • sustantivo individual / colectivo → rzeczownik jednostkowy / zbiorowy • sustantivo contable / incontable → rzeczownik policzalny / niepoliczalny • sustantivo simple / compuesto → rzeczownik prosty / złożony
- synonimy:
- (1.1) nominal, rzad. substantivo
- (2.1) nombre, rzad. substantivo
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. sustantivar, substantivar
- przysł. sustantivamente, substantivo
- rzecz. sustantivación f, sustantividad f, substantivo m
- przym. substantivo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. substantivus[1]
- uwagi:
- zobacz też: categoría gramatical • sustantivo • adjetivo • verbo • pronombre • determinante • adverbio • preposición • conjunción • interjección
- zobacz też: Hiszpański - Słownictwo gramatyczne
- źródła:
- ↑ hasło sustantivo w: etimologias.dechile.net.
