rzeczownik własny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

rzeczownik własny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ], AS[žečovʹńig vu̯asny], zjawiska fonetyczne: zmięk. udźw. międzywyr. 
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męski

(1.1) gram.  rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego[1]
odmiana:
zob. : rzeczownik, własny (związek zgody)
przykłady:
(1.1) Rzeczownik, który jest nazwą własną, to rzeczownik własny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nazwa własna
antonimy:
(1.1) rzeczownik pospolity
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło rzeczownik własny w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.